vrijdag 29 juli 2011

Mapungubwe – Leokwe / Tzaneen.

De dag dat we naar Mapungubwe vertrokken, hebben we nog een gamedrive gedaan in Botswana. We hebben weer een hoop olifanten, kleine girafjes, een koriebustard (grote vogel) en hyena’s gezien. Ook zijn we weer bij het zwijn gaan kijken. Hij was nu echt dood, alleen zijn ingewanden lagen er nog…. getver…. Maar we waren blij dat hij dood was! Na terugkomst hadden ze weer een mooie tafel voor ons gedekt en Alex kwam met ons mee-eten. Daarna heeft hij ons weggebracht naar de grens.
Eigenlijk was het vanaf Botswana maar 35 kilometer rijden naar Mapungubwe, maar omdat het daar selfcatering is en er geen winkel of restaurant is, moesten we eerst boodschappen doen in het dichtstbijzijnde stadje Musina. Dat lag 80 km voorbij  Mapungubwe….. Zonde van de tijd, maar het is niet anders. Daar hebben we eten ingeslagen voor de komende twee dagen. Bij Mapungubwe aangekomen, zijn we gamedrivend naar onze accommodatie gegaan. Het is een geweldig huisje! Heel groot, met twee aparte slaapkamers en een groot terras. Iedere slaapkamer heeft een eigen badkamer, met een buitendouche. Dat wordt niet ’s morgens vroeg of ’s avonds laat douchen. Het is namelijk winter…. Hahaha… We besloten om niets meer te gaan doen, omdat we best moe waren van het vroege opstaan (6 uur). We hebben nog een poos buiten gezeten, genietend van de bushgeluiden om ons heen. Vooral de hyena’s waren vrolijk aan het gillen…. Net voordat we naar bed wilden gaan, hoorden we vlakbij een geluid van een flink dier. Omdat het al donker was, konden we niets zien, ondanks onze zaklampen. We denken zelf dat er een giraf vlakbij ons huisje liep.Ik was vergeten om het alarm op mijn telefoon af te zetten, waardoor deze om 6 uur afging. Ton ging eruit om hem uit te zetten en hoorde buiten, vlak bij ons huisje, een geluid. Hij keek door het slaapkamerraam en zag een olifant staan. Voordat ik bij het raam was, was de olifant al vertrokken. Ton en ik zijn naar het terras gegaan en hebben de olifant(en) wel gehoord, maar in het donker niet meer gezien. Jammer!
’s Ochtends zijn we door het park gaan rijden. Er staan hier enorme baobab-bomen.
Door zijn vorm lijkt het alsof de baobab op zijn kop staat. Volgens een legende van de bushman (het San-volk) is de boom voor straf door de goden uit de hemel op de aarde gegooid en op zijn kop terechtgekomen. Daardoor lijkt het alsof de wortels in de lucht steken (en de kruin in de grond staat). De bomen kunnen erg oud worden. Olifanten eten de zachte bast van de baobab. Apen eten de vruchten. Daarom worden de bomen ook wel apenbroodboom genoemd. De bomen worden 5 tot 25 m hoog en hebben een uitzonderlijk grote stamomtrek: tot 11 m met een omtrek tot 34 m.
Hoe groot ze zijn kan je aan de foto met Sharon zien. Het is een zoekplaatje...........
We zijn naar een gedeelte gegaan waar je een treetop-walk kan doen. Dat was erg leuk! Het is niet zo’n lang, maar met verschillende uitkijkpunten waar je ook kan gaan zitten. Eén uitkijkpunt is op de Limpopo-rivier. Daar komen veel dieren drinken. We hebben ook krokodillen gezien. Op de weg terug zaten er grote bavianen in de bomen. Daarna zijn we verder gegaan naar de Confluence. Daar heb je kijk op het drielandenpunt: Zuid-Afrika - Botswana – Zimbabwe. Verder is er een andere uitkijkpost en een grote plek waar je kunt picknicken en braaien. Er was ook een schoolbus met kinderen. Zij waren aan het spelen. Ik vroeg aan een paar kinderen of ik een foto van hen mocht maken. Nou… dat hebben Sharon en ik geweten …… Ik denk dat we zo’n 60 foto’s gemaakt hebben. Ze wilden allemaal op de foto, in een groepje, alleen of in tweetallen. Hahaha… het was echt leuk om te doen. Ton en Calvin hadden de bui al zien hangen en zijn naar een uitkijkpost gelopen. Ook zij kregen een stoet kinderen achter zich aan, die allemaal met de videocamera opgenomen wilden worden. We hebben aan een medewerker ons emailadres gegeven en beloofd om foto’s te mailen. Daarna zijn we even naar het huisje gegaan om te eten en te rommelen. Later zijn we nogmaals naar de treetop en het landenpunt gegaan, omdat er in de namiddag vaak dieren naar het water trekken. Helaas hebben we niet veel gezien, maar het is een schitterend uitzicht. Er kwam weer een bus met schoolkinderen naar het uitkijkpunt toe. We hebben nu maar niet aangeboden om foto’s te maken. Veel kinderen hadden zelf een mobieltje om foto’s te maken. Sharon was wel de klos….. er waren een aantal kinderen die graag met haar op de foto wilden. Komt vast door haar blonde haar……
Daarna zijn we naar het huisje gegaan en daar hebben we de braai aangestoken.
De volgende morgen zijn we op pad gegaan naar Tzaneen. Dat is 300 kilometer rijden, maar we hebben er best lang over gedaan zo’n 5 uur, met het grootste gedeelte over de snelweg. Er waren veel wegopbrekingen. We hadden 2 kamers geboekt in het Magoebaskloofhotel, maar het is een heel appartement: 2 grote kamers met een eigen badkamer, een zitgedeelte, een eetgedeelte en een keuken. We hebben een wandeling naar een waterval gemaakt en zijn nu lekker aan het chillen. Het is overigens best koud hier, omdat we nu weer op 1390 meter zitten. En de afgelopen dagen schijnt er in sommige delen van Zuid-Afrika sneeuw gevallen te zijn. De weg van Johannesburg naar Durben was afgesloten en er waren een hoop mensen gestrand. Brrrr…….. die kant gaan wij ook nog op…..
Morgen gaan we op weg naar Hoedspruit, naar een Nederlands gezin. Daar blijven we 3 nachten. Kijken wat dit ons weer gaat brengen….



dinsdag 26 juli 2011

Botswana – Tuli block lodge.

Bedankt voor alle reacties! Leuk dat jullie ons volgen! Zelfs hier in de bushbush is er wifi, zodat ik jullie weer op de hoogte kan houden.
We zitten nu voor 2 dagen in Botswana. Het is altijd weer leuk om mee te maken hoe het aan de grensovergangen werkt. Stempelen, formuliertjes invullen waar niets mee gebeurt en op een grote hoop terecht komen….. In niemandsland hebben we de auto neergezet en onze bagage eruit gehaald. In dit gedeelte van Botswana heb je een 4x4 nodig en die hebben we niet. Om in het Tuli Block te komen, moet je een rivier oversteken. Omdat er aardig wat water in de rivier staat, konden we er niet met de range-rover overheen. Dus moesten we de kabelbaan gebruiken. Nou ja…. Kabelbaan….. Het waren twee kooien aan kabels waarin je plaats moest nemen. Met een druk op een knop kwam het ding langzaam op gang. Was wel erg leuk en we hadden halverwege een mooi uitzicht op de rivier. Aan de andere kant stond een ranger ons op te wachten om ons naar de lodge te brengen. Wauw! Wat is het ook hier weer fantastisch! Zowel het landschap als de accommodatie is erg mooi. We werden met een welkomsdrankje ontvangen en wegwijs gemaakt. Om drie uur zou er  high tea zijn en daarna zou de  gamedrive beginnen. De gamedrive was erg goed. We hebben midden in een kudde olifanten gestaan, die aan weerzijden van de auto bomen met grof geweld stonden te vernielen en op te eten. Er waren ook kleine olifantjes bij. Verder verschillende soorten dieren gezien. We hebben een drankje gedronken op een berg, met een prachtig uitzicht en een ondergaande zon. Op onze weg terug kwamen we hyena’s tegen, die ook jonkies hadden. Zij zaten op rotsen en de allerkleinsten zaten nog in de rotsen. Als je dat gehuil hoort van die dieren…..
Bij terugkomst hebben we gezellig iets gedronken en gegeten met de 2 eigenaren en 2 andere gasten die ook bij ons in de auto zaten. Zij komen allemaal uit Zuid-Afrika, dus we hebben Nederlands, Afrikaans en Engels door elkaar gesproken. Als we langzaam spreken kunnen we elkaars  “Nederlands” goed verstaan.  We kregen ook nog een optreden van het personeel. Zij willen hiermee geld inzamelen voor de gezondheidszorg van hun familieleden. Dus dat is een mooi initiatief! Na nog even gepraat te hebben, zijn we naar ons huisje gegaan. Wel  werd er aan ons gevraagd of we nog van plan waren om op het complex te gaan wandelen. Want er liep een olifant om het complex heen die ’s avonds en ’s nacht op het complex kwam. Ze hadden al een aantal keren geprobeerd om hem te verjagen, maar dat was tot op heden nog niet gelukt. In Botswana zijn er (bijna) geen hekken. De hekken die er zijn,zijn bedoeld om de mensen binnen te houden, ipv de dieren buiten te houden. Want zij vinden dat de mens een stukje heeft gekregen van de dieren en niet andersom. Tja… daar hebben ze natuurlijk helemaal gelijk in!
De volgende morgen werden we om 6 uur gewekt. Om half 7 kregen we koffie en gingen daarna een gamedrive maken. Vlakbij de ingang van ons complex was al een spoor te vinden van een luipaard die een prooi had weggesleept. De ranger ging echt door bossies heen en we moesten uitkijken voor alle takkies. Na een poos de sporen te hebben gevolgd, zagen we een wrattenzwijn liggen, dat was dus de prooi, maar er zat geen luipaard bij. We gingen naar het zwijn toe, maar die leefde nog. Ach…. dat was zo zielig…. Hij was flink gewond en was aan het doodgaan. Omdat we niets zagen zijn we verder gegaan en zouden later nog een kijkje gaan nemen. Na een bakkie koffie en thee kwamen we olifanten tegen. Het waren er maar een paar, maar er zaten 2 jonkies bij, waarvan er een pas 2 maanden was. Toen we weer bij de plek aankwamen, lag het zwijn er nog steeds en nog leefde hij. Ik heb gevraagd of Alex (de ranger) hem niet dood kon schieten, zodat hij uit zijn lijden was verlost. Maar dat doen ze niet, zo is de natuur…..
Na een heerlijke brunch en afscheid genomen te hebben van de Zuid-Afrikaanse mensen, zijn we bij het zwembad gaan zitten. Helaas is ook dit water weer te koud, maar de temperatuur is lekker: 25 graden. We zijn nu echt nog de enige mensen in de lodge. Het is echt een hele stille periode, het personeel verveelt zich rot….. En wij voelen ons soms een beetje opgelaten, omdat we zoveel personeel voor ons zelf hebben. En eerlijk gezegd…..ik zou daar echt niet aan kunnen wennen hoor.
Er leven ook veel dassies hier. Dat zijn marmotachtige dieren die ook in de bomen leven. Zij zitten ook in de bomen bij de lodge. We hadden er een naar beneden zien vallen en toen we iets zaten te drinken hoorden we ook een flinke bons op het dak. Dat was ook een dassie…. Het blijkt dat zij zich soms niet goed vast kunnen houden en dan zo maar naar beneden donderen. Dus we moeten hier uitkijken voor vallende dassies…. hahaha….
Vanavond hebben we weer een gamedrive gemaakt, waar we weer veel gezien hebben. We zijn weer bij het zwijn gaan kijken, en konden onze ogen niet geloven….. hij leefde nog en had zichzelf verder gesleept. De achterkant van zijn lijf was verlamd, dus geen kans op overleven…. Nadat het tijd was om naar de lodge te gaan, stopten we midden in de bush, bij een hide-place. Het personeel had een tafel gedekt, de braai aangestoken en een voor en nagerecht gemaakt. En een vuur aangestoken. We zaten aan tafel met de manager en onze ranger Alex. Om ons heen hoorden we de hyena’s huilen. Dit was zo’n fantastische ervaring! Helaas moeten we morgen weg……m aar we hebben morgenochtend nog een gamedrive. Daarna gaan we op weg naar Mapagumbwe.

maandag 25 juli 2011

Zazoe

Zaterdag wilden we, na afscheid genomen te hebben van het personeel van de Bateleurlodge, op weg gaan naar Zazoe in Swartwater. Bij de auto aangekomen wachtte ons een grote verrassing….. een lekke band…… Nu van onze eigen auto. Gelukkig weet Ton hoe het werkt, dus was de band in een mum van tijd verwisseld. Maar we moesten wel zorgen dat de band gerepareerd werd, dus op zoek naar een plakset (nieuwe methode…). We zouden bij Zazoe vragen of wij hem daar konden repareren. Dus we konden op weg gaan. Het was maar 2 uurtjes rijden, het laatste stuk was een weg met allemaal potholes (gaten) in de weg. Niet echt lekker rijden….
Bij Zazoe aangekomen werden we warm ontvangen door Rex en Natascha en hun drie honden. Natascha heeft ons naar het complex gebracht waar de huisjes en rondavels staan. Dit ligt een eindje verder dan hun woonhuis. Het is (sorry….het wordt eentonig…) weer helemaal geweldig! Een klein complex met 7 huisjes, een barretje en een eethuisje. Verder een bomba om een vuurtje te maken en heerlijke stoelen. En we zijn de enige gasten, dus hebben het hele complex voor ons alleen. Ton heeft eerst zijn band geplakt, Calvin is met een quad gaan rijden en Sharon en ik hebben in de zon gezeten. Om vier uur hebben we een gamedrive gedaan in het privé reservaat van Zazoe. Het was erg gezellig en Rex en Natascha hebben een hoop verteld. Later zijn we in het park uitgestapt en heeft Rex een vuurtje gemaakt. Al drinkend hebben we naar het ondergaan van de zon gekeken. Toen we terug kwamen hebben we heerlijk gegeten. Rex en Natascha hebben gezellig met ons mee gegeten. Daarna hebben we nog even bij het vuur gezeten en zijn we weer op tijd naar bed gegaan.
De volgende morgen werden we om 7.30 uur opgehaald. Omdat de dieren het momenteel zwaar hebben vanwege de droogte, worden ze af en toe bijgevoerd. Dat wilden wij wel eens zien. Dus met een wagen met hooi zijn we op pad gegaan. Bij de drinkplaatsen hebben we het hooi neergegooid en we zijn van een afstandje gaan kijken welk wild er op af kwam. Veel hertachtigen en struisvogels. Na deze rit van 1 ½ uur zijn we terug gegaan naar de lodge en hebben ontbeten. Verder de plannen van de dag door gesproken. Het was de bedoeling om naar de Limpoporivier te gaan, zodat de mannen konden gaan vissen en de vrouwen van de mooie omgeving genieten en te lezen. Omdat het stuk van de rivier in een gebied van een verre buurman ligt, moest Rex eerst toestemming vragen. Helaas was deze beste man niet bereikbaar. Dus zijn we bij de lodge gebleven om te lezen en quad te rijden. We mochten met de quad het park in. Dat is een geweldige ervaring! Het is niet gevaarlijk omdat er geen roofdieren en andere gevaarlijke dieren leven, maar wel erg leuk om langs giraffen en struisvogels te rijden. Aan het einde van de middag hebben we nog een gamedrive gemaakt. Onderweg kwamen we een hoen tegen, die waarschijnlijk tegen het hek aangevlogen was. Hij had zijn nek gebroken, maar leefde nog wel. Natascha heeft hem gepakt en meegenomen. Deze hoen was voor het personeel bestemd. Rex heeft hem bij hun huisjes afgegeven en zij waren er erg blij mee. Normaal gesproken hebben zij geen geld om vlees ed te kopen. Toen wij terug kwamen had Taffy (de kok) weer een heerlijk driegangen menu gemaakt. Na het eten hebben we afscheid genomen van Rex, die de volgende morgen vroeg zou vertrekken. Van Natascha hebben we de volgende morgen afscheid genomen en zijn richting Botswana gereden: naar de Tuli Block Lodge. Wordt vervolgd!

vrijdag 22 juli 2011

Bateleurlodge

Na weer een koude nacht onder de elektrische deken, zijn we gamedrivend naar de uitgang gegaan. We hebben iets meer dieren gezien en weer een  miereneter. Na de sleutels te hebben ingeleverd, zijn we op pad gegaan naar onze volgende accommodatie: Bateleurlodge. Het was een rit van ongeveer 3 uur en het laatste stuk was een zandweg. Niet echt prettig rijden in een gewone auto…. Het is een prachtige lodge in een gamepark met maar 12 tenten, dus heel klein van opzet. We kregen een warm ontvangst met cocktails en werden naar onze luxe tenten gebracht. Het is er erg gezellig en een mooi complex, helemaal in afrikaanse sfeer. Er is ook een zwembad, maar niet verwarmd, dus erg koud. Jammer, maar dat is het nadeel als je in de winter gaat. Verder is er een drinkplaats voor wild.
Nadat we wegwijs waren gemaakt zijn we een gamedrive gaan doen. Onze ranger was Melissa, een leuke jonge meid. We waren met z’n viertjes, dus we konden aangeven wat we graag wilden zien. Maar het is een heel groot park, dus je moet ook wel een beetje geluk hebben. We hebben veel dieren gezien. Helaas kregen we een “papwiel” (lekke band). Lekker in een wildpark….. Melissa wilde de band gaan verwisselen, met hulp van Ton uiteraard, maar ze had niet het juiste gereedschap bij zich. Foutje! Er zat nog lucht in de band, dus we konden nog verder rijden. Dat hebben we geweten….. Melissa scheurde door het park met 80 km per uur…. ja, ja…. met een papwiel…… Onderweg kwamen we nog een twee rennende neushoorns tegen, die waarschijnlijk voor ons op de vlucht waren geslagen, hahaha…. We zijn toch nog even voor hen gestopt, maar het vrouwtje werd erg boos en we moesten maken dat we wegkwamen. Want neushoorns kunnen hard lopen en wij hadden een papwiel…..hahaha…
Toen we terug kwamen hebben we even iets in de bar gedronken en heerlijk gegeten. Daarna nog even bij het vuur in de bomba gezeten en lekker naar bed gegaan.
Vandaag zijn we na een heerlijk ontbijt naar Mama Tau gegaan. Dat is een witte leeuwen project. Witte leeuwen zijn erg zeldzaam en kunnen niet overleven in het wild. Er zijn er over de hele wereld maar 300. We waren bang dat het “ dierentuin-achtig” zou zijn, maar dat was niet het geval. Er zijn verschillende gedeelten, maar de leeuwen leven op een hele grote oppervlakte.  We zijn met de landrover langs de leeuwen gegaan. Ze waren erg mooi! Toen we terug kwamen hebben we lekker een poosje in de zon gezeten en een heerlijke lunch gehad. Om 15.00 uur was het weer tijd voor een gamedrive. Weer geen olifanten gezien, maar wel 14 neushoorns! Best veel!
Bij terugkomst lekker buiten gegeten, het is heerlijk weer! Morgen gaan we naar Zazoe, dat is een lodge van een Nederlands stel. We houden jullie op de hoogte!



donderdag 21 juli 2011

Marakele - Tlopi

Ons eerste berichtje uit Zuid-Afrika. We hebben een hele goede vlucht gehad. Lekker eten en keuze uit tal van films, muziek en spelletjes. Dus al met al was de lange vlucht heel snel voorbij. Op het vliegveld stond een chauffeur te wachten die ons naar het overnachtingadres bracht. Na een heerlijke nachtrust en ontbijt, werd onze huurauto gebracht. Helaas was deze te klein en moesten Ton en Calvin mee naar het depot om de wagen om te ruilen. Het is natuurlijk te proberen, maar daar trappen wij natuurlijk niet in….. haha…. We hebben een mooie Kia Cerato gekregen. Dus op naar onze eerste accommodatie: Marakele – Tlopi tentenkamp. Het is een park zonder winkel en restaurant, dus we moesten vooraf boodschappen doen. In een vreemd land altijd weer even wennen wat voor eten je kunt kopen.

Aangekomen bij het park moesten we nog bijna een uur rijden om bij onze tenten te komen. Maar dit was direct onze eerste gamedrive. We hebben niet zoveel wild gezien, maar wel een miereneter, die we nog nooit hadden gezien. Grappig om die te zien graven en te horen knorren….. We kwamen bij onze tenten aan en ze waren schitterend! Een grote patio direct aan het water, met een grote buitenkeuken en braai. We hebben ’s avonds naar een prachtige zonsondergang gekeken. Maar wat was het ’s avonds koud! De temperatuur was rond de 5 graden (als het niet kouder was….) en aangezien we in een tent sliepen….. Gelukkig hadden we een elektrische deken op ons bed liggen.
De volgende morgen werden we door allerlei dierengeluiden gewekt: apen die zaten te krijsen, vogels die aan het schetteren waren, bushkippen die aan het kwetteren waren…. Geweldig om zo gewekt te worden! We zijn we eerst weer door het park gereden en via een steile weg waar maar 1 auto kon rijden naar een hoogte van 2100 meter gegaan, waar gierenkolonies zitten. We hebben er een aantal zien vliegen. Daarna naar de tent gegaan en heerlijk in de zon gezeten (25 graden) en af en toe wat apen, wrattenzwijnen en hertachtigen aan de kant van het water zien drinken. Om een uur of 4 weer gaan rijden, maar we hebben helaas in dit park niet zo heel veel grote dieren gespot. Wel overal sporen van olifanten (poep en verwoestingen), maar nergens te vinden. Het was ook ontzettend stil in het park. Over de hele dag zijn we maar 4 andere auto’s tegen gekomen. ’s Avonds weer buiten gegeten en een vuurtje gemaakt. Het was nu iets minder koud (7 graden…), maar toch te koud om lang buiten te zitten. Dus weer lekker de elektrische deken aan en vroeg naar bed, met alleen het puntje van onze neuzen boven de dekens. Ach arme mensen die hier in de krottenwijken wonen……..

vrijdag 15 juli 2011

Het aftellen is begonnen....

Nog 2 dagen en dan vertrekken we voor 4 weken naar Zuid-Afrika. Alles is nu echt geregeld, dus we zijn klaar voor vertrek.

Er zijn nog geen nieuwe ontwikkelingen aangaande onze vliegtickets via Afriqiyah, dus we vliegen met KLM. Maandag om 10.30 uur gaan we de lucht in.

Ik hoop jullie zo veel mogelijk op de hoogte te kunnen houden van onze avonturen en af en toe een foto te kunnen plaatsen. Jullie kunnen ook berichtjes achterlaten.

Tot snel!