vrijdag 29 juli 2011

Mapungubwe – Leokwe / Tzaneen.

De dag dat we naar Mapungubwe vertrokken, hebben we nog een gamedrive gedaan in Botswana. We hebben weer een hoop olifanten, kleine girafjes, een koriebustard (grote vogel) en hyena’s gezien. Ook zijn we weer bij het zwijn gaan kijken. Hij was nu echt dood, alleen zijn ingewanden lagen er nog…. getver…. Maar we waren blij dat hij dood was! Na terugkomst hadden ze weer een mooie tafel voor ons gedekt en Alex kwam met ons mee-eten. Daarna heeft hij ons weggebracht naar de grens.
Eigenlijk was het vanaf Botswana maar 35 kilometer rijden naar Mapungubwe, maar omdat het daar selfcatering is en er geen winkel of restaurant is, moesten we eerst boodschappen doen in het dichtstbijzijnde stadje Musina. Dat lag 80 km voorbij  Mapungubwe….. Zonde van de tijd, maar het is niet anders. Daar hebben we eten ingeslagen voor de komende twee dagen. Bij Mapungubwe aangekomen, zijn we gamedrivend naar onze accommodatie gegaan. Het is een geweldig huisje! Heel groot, met twee aparte slaapkamers en een groot terras. Iedere slaapkamer heeft een eigen badkamer, met een buitendouche. Dat wordt niet ’s morgens vroeg of ’s avonds laat douchen. Het is namelijk winter…. Hahaha… We besloten om niets meer te gaan doen, omdat we best moe waren van het vroege opstaan (6 uur). We hebben nog een poos buiten gezeten, genietend van de bushgeluiden om ons heen. Vooral de hyena’s waren vrolijk aan het gillen…. Net voordat we naar bed wilden gaan, hoorden we vlakbij een geluid van een flink dier. Omdat het al donker was, konden we niets zien, ondanks onze zaklampen. We denken zelf dat er een giraf vlakbij ons huisje liep.Ik was vergeten om het alarm op mijn telefoon af te zetten, waardoor deze om 6 uur afging. Ton ging eruit om hem uit te zetten en hoorde buiten, vlak bij ons huisje, een geluid. Hij keek door het slaapkamerraam en zag een olifant staan. Voordat ik bij het raam was, was de olifant al vertrokken. Ton en ik zijn naar het terras gegaan en hebben de olifant(en) wel gehoord, maar in het donker niet meer gezien. Jammer!
’s Ochtends zijn we door het park gaan rijden. Er staan hier enorme baobab-bomen.
Door zijn vorm lijkt het alsof de baobab op zijn kop staat. Volgens een legende van de bushman (het San-volk) is de boom voor straf door de goden uit de hemel op de aarde gegooid en op zijn kop terechtgekomen. Daardoor lijkt het alsof de wortels in de lucht steken (en de kruin in de grond staat). De bomen kunnen erg oud worden. Olifanten eten de zachte bast van de baobab. Apen eten de vruchten. Daarom worden de bomen ook wel apenbroodboom genoemd. De bomen worden 5 tot 25 m hoog en hebben een uitzonderlijk grote stamomtrek: tot 11 m met een omtrek tot 34 m.
Hoe groot ze zijn kan je aan de foto met Sharon zien. Het is een zoekplaatje...........
We zijn naar een gedeelte gegaan waar je een treetop-walk kan doen. Dat was erg leuk! Het is niet zo’n lang, maar met verschillende uitkijkpunten waar je ook kan gaan zitten. Eén uitkijkpunt is op de Limpopo-rivier. Daar komen veel dieren drinken. We hebben ook krokodillen gezien. Op de weg terug zaten er grote bavianen in de bomen. Daarna zijn we verder gegaan naar de Confluence. Daar heb je kijk op het drielandenpunt: Zuid-Afrika - Botswana – Zimbabwe. Verder is er een andere uitkijkpost en een grote plek waar je kunt picknicken en braaien. Er was ook een schoolbus met kinderen. Zij waren aan het spelen. Ik vroeg aan een paar kinderen of ik een foto van hen mocht maken. Nou… dat hebben Sharon en ik geweten …… Ik denk dat we zo’n 60 foto’s gemaakt hebben. Ze wilden allemaal op de foto, in een groepje, alleen of in tweetallen. Hahaha… het was echt leuk om te doen. Ton en Calvin hadden de bui al zien hangen en zijn naar een uitkijkpost gelopen. Ook zij kregen een stoet kinderen achter zich aan, die allemaal met de videocamera opgenomen wilden worden. We hebben aan een medewerker ons emailadres gegeven en beloofd om foto’s te mailen. Daarna zijn we even naar het huisje gegaan om te eten en te rommelen. Later zijn we nogmaals naar de treetop en het landenpunt gegaan, omdat er in de namiddag vaak dieren naar het water trekken. Helaas hebben we niet veel gezien, maar het is een schitterend uitzicht. Er kwam weer een bus met schoolkinderen naar het uitkijkpunt toe. We hebben nu maar niet aangeboden om foto’s te maken. Veel kinderen hadden zelf een mobieltje om foto’s te maken. Sharon was wel de klos….. er waren een aantal kinderen die graag met haar op de foto wilden. Komt vast door haar blonde haar……
Daarna zijn we naar het huisje gegaan en daar hebben we de braai aangestoken.
De volgende morgen zijn we op pad gegaan naar Tzaneen. Dat is 300 kilometer rijden, maar we hebben er best lang over gedaan zo’n 5 uur, met het grootste gedeelte over de snelweg. Er waren veel wegopbrekingen. We hadden 2 kamers geboekt in het Magoebaskloofhotel, maar het is een heel appartement: 2 grote kamers met een eigen badkamer, een zitgedeelte, een eetgedeelte en een keuken. We hebben een wandeling naar een waterval gemaakt en zijn nu lekker aan het chillen. Het is overigens best koud hier, omdat we nu weer op 1390 meter zitten. En de afgelopen dagen schijnt er in sommige delen van Zuid-Afrika sneeuw gevallen te zijn. De weg van Johannesburg naar Durben was afgesloten en er waren een hoop mensen gestrand. Brrrr…….. die kant gaan wij ook nog op…..
Morgen gaan we op weg naar Hoedspruit, naar een Nederlands gezin. Daar blijven we 3 nachten. Kijken wat dit ons weer gaat brengen….



4 opmerkingen:

  1. Nou Sharon: zijn het geen Nepaleesjes dan zijn het wel Zuid Afrikaantjes die met je op de foto willen.
    Nog veel plezier verder!
    Pa en Ma (Opa en Oma)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo luitjes,

    Sharon, jij bent het gewend met al die kindertjes, haha.
    Het weer bij jullie en ons verschilt denk ik niet echt. Heel Europa is slecht geweest. We hadden inderdaad gehoord van sneeuwval. ZO erg is het bij ons niet hoor.Ik zie bij de weersvooruitzichten bij jullie wel zonnetjes en geen sneeuwval meer.

    Tot de volgende keer.

    Groetjes,
    Gien

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi, hoop dat het nu wel lukt een reactie te plaatsen.... Nog heel veel plezier, ik volg jullie op de voet...

    Hoop dat de witte troep gesmolten is als jullie die kant op gaan.
    Doeg, Belinda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi luitjes,
    Jullie maken weer geweldige dingen mee,in dit prachtige land.Wij komen gelijk weer in de stemming met die mooie verhalen.Nog heel veel pret en plezier,wij volgen jullie op de voet.

    Gr. Hennie en Lyda

    BeantwoordenVerwijderen