zondag 7 augustus 2011

Hlane – Swaziland

Het was een klein stukje rijden van Komatipoort naar Swaziland. Bij de grens was het relatief rustig, maar het is altijd afwachten waar je moet zijn, welke bewijsjes je moet laten zien en wat je moet betalen. Nu moesten we bij de de grens om Zuid-Afrika uit te gaan, alle nummers van onze fototoestellen, filmcamera’s en laptop op een formulier invullen. Dit hebben we bij aankomst op het vliegveld nooit hoeven doen…. Dus wij alles te voorschijn gehaald en het formulier ingevuld. Nadat we dit hadden gedaan moesten we naar een ander gebouw voor de paspoortcontrole en de stempel. Bij de grens van Swaziland was het even zoeken waar we moesten zijn. Een kauwgomkauwend dametje in een felroze sweater, zat buiten op een stoel druk te gebaren dat we langs haar moesten rijden. Okay…. Ze bleef zitten en vroeg hoeveel mensen er in de auto zaten. Dit schreef ze op een klein papiertje. Die moesten we elders weer laten afstempelen. Ze gaf al zittend het papiertje aan Ton, maar die kon er niet bij. Eindelijk kwam er beweging in en liep ze naar Ton toe. Een stukje verder was de paspoortcontrole voor Swaziland. Je moet dan eerst een formuliertje invullen en inleveren. Ik stond voor de balie en wist niet goed bij wie ik moest zijn: twee verveeld uitziende dames in sjofele kleding met oordopjes van een Ipod in, of een dame in een net pak. Ik heb voor de laatste gekozen, het is de douane, dus je verwacht uniformen. Ze snauwde wat ik wilde en gaf toen aan dat ik bij de twee andere dames moest zijn. Nou ja zeg….. Maar goed, eindelijk konden we verder Swaziland in.
Hlane is een mooi park. Ik had het uitgekozen omdat ik op internet had gelezen dat de game-walks (een wandeling met een ranger) erg spectaculair waren. Er waren mensen die erg dicht bij bv neushoorns waren gekomen. Dus dat klonk geweldig! Ik had de game-walk ook al geboekt voor de volgende morgen. Bij aankomst kregen we te horen dat de game-walk alleen in een gebied  vlakbij het kamp plaatsvond, en we alleen hertachtigen zouden tegenkomen. Tja…. die hebben we al zoveel gezien… Dus hebben we maar besloten om het te cancellen. Bij aankomst kregen we ook al een printje met een waarschuwing voor olifanten, hoe gevaarlijk ze zijn, hoe je je moet gedragen. Ik denk dat er de afgelopen tijd het een en ander is gebeurd in het park en dat ze hierdoor terughoudender zijn geworden. Wel te begrijpen natuurlijk…. ’s Middags hebben we zelf door het park gereden. Het waren pittige wegen, die meer weg hadden van 4x4 wegen. Maar zo stonden ze niet aangegeven. Er waren soms hobbels en heuvels in de weg, niet te geloven. We schraapten regelmatig met de onderkant van de auto en de uitlaat over het zand heen. Ook sprongen er stenen weg, tegen de onderkant van de auto. Gelukkig houdt Ton zijn hoofd koel, maar ik zit dan met natte handjes… We zijn olifanten, struisvogels, giraffen, neushoorns en een neushoorn met een baby (ongeveer 2 maanden) tegengekomen. Zo schattig! Bij terugkomst werd het al een beetje schemerig en zijn we de olielampen aan gaan steken. Er is geen elektriciteit in het kamp, alleen gas. Best wel heel gezellig! Overal in het huisje stonden olielampen. Het weer was heerlijk weer, dus we hebben buiten gegeten en zijn daarna gaan jokeren. Dit alles met als achtergrondgeluid nijlpaarden die een stukje verderop uit het water kwamen, heel bijzonder! We hebben onze kruiken niet nodig gehad, het was een goed geïsoleerd huisje en we hebben een paar olielampen laten branden. De volgende morgen konden we wat langer slapen dan anders omdat we niets gepland hadden en de rit naar onze volgende accommodatie niet zo lang was. Ton en ik waren toch weer vroeg op en hebben met een beker koffie en thee heerlijk op een bankje gezeten met uitzicht op een waterhole. ’s Morgens vroeg is er altijd van alles te spotten bij het water. Ook nu weer, o.a een kudde olifanten met twee kleintjes. Geweldig! Daarna alles weer ingepakt en op weg gegaan naar Pongola Game Reserve in Zuid-Afrika.

1 opmerking:

  1. Wat een heerlijke verhalen om te lezen, ik kan me weer zo goed herinneren hoe het allemaal was! Lijkt wel heimwee!
    Nog vele mooie avonturen, groetjes Marleen

    BeantwoordenVerwijderen